ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਤਾਂ ਸਾਲੀਜੀ ਆਪਣੀ ਹੋਸ਼-ਹਵਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜੀਜੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕੋਲ ਫੜਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਹ ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰਤਾ ਸੀ। ਜੀਜੂ  ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਪੁੱਛਿਆ, “ਨੀਲੂ , ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ… ਕੀ ਉਹ ਸੱਚ ਸੀ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਅਸਰ ਸੀ?” 

ਸਾਲੀਜੀ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੀਜੂ  ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਦ੍ਰੜਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਜੀਜੂ, ਮੈਂ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਿਹਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।”

ਜੀਜੂ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਅਨਿਲ ਲਈ ਨੀਲੂ ਕੋਈ ਆਮ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਸਾਲੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਝ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਸੀ।

 “ਜੀਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹਾਂ? ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ?”ਨੀਲੂ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ।

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਲੀਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ …..

ਜਦੋਂ ਏਲੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਰੁਕ ਗਈ। “ਭੈਣ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹ ਪੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।” ਨੀਲੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। 

“ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।” ਏਲੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ। 

“ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ  ਜੀਜੂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ .. ਫਿਰ… 

“ਨੀਲੂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹਾਂ। ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾਉਣਾ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।…..

ਜੀਜੂ, ਰੁਕੋ… ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ? 

“ਪਰ ਨੀਲੂ, ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਵੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਵੇਂ। ਤੇਰਾ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਤੀ ਹੋਵੇ… 

“ਜੀਜਾ ਜੀ, ਰੁਕੋ… ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰੋ, ਪਲੀਜ਼… ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ…”  ਸਾਲੀ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਈ।

“ਪਰ ਸਾਲੀ ਜੀ… ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ…l”

ਸਾਲੀਜੀ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਜੀਜੂ  ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਗੁਆਈਏ? ਜੇ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।” 

ਜੀਜੂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਾਲੀ ਜੀ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਓਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਰਹੀ ਜਿੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।

“ਪਰ ਸਾਲੀ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ………….”

“ਜੀਜਾ ਜੀ, ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਸੋਚੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰੋ ਜੋ ਹੁਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ…”

“ਪਰ ਨੀਲੂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵਾਂਗਾ… ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ…ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ… ।”

“ਜੀਜੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹਾਂ… ਤਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ… ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ… ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ… ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੀ।

ਹਾਂ ਸਾਲੀ ਜੀ… ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ…

ਅਨਿਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। “ਜੀਜੂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਨਾ ਰੁਕੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਜੂ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗੀ …” ਅਨਿਲ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕਹੇ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।